South Park - i wszystko jasne. Najdosadniejsza kreskówka, jaką widziała ziemia. Czterech absolwentów podstawówki w dziurze w Kolorado szydzi ze wszystkiego, z czego nie wypada. Tym razem na długi dystans. Kyle, Stan, Cartman i Kenny idą na film dla dorosłych. Wychodzą z niego nafaszerowani tak skonstruowanymi wulgaryzmami, że podchodzą pod poetów. Rodzice interweniują. Ale kiedy standardowy szlaban nie pomaga, organizują misję mającą na celu zabicie plugawych aktorów. Autorzy "Miasteczka South Park" całkiem nieźle zrealizowali ten film. Ostrzejszy niż serial, z minimalnie poprawioną grafiką, dłuższą fabułą i - to zdecydowanie na minus - zabarwieniem musicalowym. Ostatnie jest niekiedy szczególnie upierdliwe. Choć piosenki brzmią dowcipnie, muzyka nie szczypie uszów, to są zwyczajnie niepotrzebne i - może się wydawać - mają rolę wypełniacza czasowego, ot tak, żeby za szybko się nie skończyło. Ale jest pełno dobrych stron. Saddam Husajn w roli kochanka Szatana, śmierć Conana O'Briena i Billa Gatesa, wojna USA przeciwko Kanadzie o parę głupich aktorów, podtekstowe elementy moralne, efektowna śmierć Kenny'ego - wszystko jak w półgodzinnych odcinkach. Tylko tym razem wszystko razy trzy.